Παρακολούθησα αυτό εδώ το βίντεο. Από το 1:10-1:11 περίπου και μετά, ειπώθηκαν τα εξής:
«Η λέξη κακά δεν υπάρχει σε κανένα νεοελληνικό λεξικό. Έχουν το κακός και μετά το επίρρημα κακά [...]. Εμείς, στο νέο λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών που ετοιμάζουμε, προσθέτουμε αυτή τη λέξη [...]».
Πρόκειται για ανακριβή πληροφορία.
Ανοίγω το λεξικό Μπαμπινιώτη και διαπιστώνω ότι υπάρχει λήμμα κακά:
κακά (τα) (στο λεξιλόγιο των νηπίων) τα περιττώματα, τα κόπρανα: κάνω τα ~ μου.
Το συγκεκριμένο λήμμα, σε συντομευμένη μορφή, υπάρχει και στο μικρό λεξικό Μπαμπινιώτη, για το σχολείο και το γραφείο.
Το λήμμα κακά έχει καταγραφεί και στο λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη (προσθέτω το link):
κακά τα [...] τα περιττώματα ανθρώπου ή και ζώου [...].
Η λέξη-λήμμα κακά υπάρχει και στο Παπυράκι:
κακά, τα· περιττώματα, ακαθαρσίες [...].
Ακόμα και το νεοελληνικό λεξικό Σταματάκου, το οποίο εκδόθηκε στη δεκαετία του ’50, περιλαμβάνει στο λημματολόγιό του τη λέξη κακά.
Λέξη-λήμμα κακά έχει καταγραφεί και στο εννεάτομο λεξικό Δημητράκου (που εκδόθηκε από το 1936 έως το 1950), αλλά και στην επιτομή του, το λεξικό Τζαννετάτου (του 1970). Τα δύο τελευταία λεξικά δεν είναι μόνο της Νέας Ελληνικής.
Λίγη προσοχή δεν βλάπτει, ειδικά όταν κάποιος μιλάει δημόσια για επιστημονικά θέματα.
