«Αγανακτισμένα πνεύματα»

19/07/2011

Τις προάλλες, ενώ ήμουν σε διακοπές, για κακή μου τύχη έπεσα στο άρθρο του Απόστολου Διαμαντή «Αγανακτισμένα πνεύματα» (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 10/7/2011).

Μέλος της διαδικτυακής λίστας glosinform αναρωτήθηκε εύλογα:

«Χωρίς… σχόλια, αλλά με μία απορία: Από πού και ως πού διδάσκει Ιστορία σε ελληνικό πανεπιστήμιο ο εν λόγω κύριος;»

Από διδάσκοντα σε πανεπιστήμιο θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη ενημέρωση, πιο λογικούς ισχυρισμούς και πιο στέρεα επιχειρήματα. Ήδη από την πρώτη παράγραφο ξεκινούν τα αρνητικά στοιχεία του άρθρου, καθώς επιχειρείται ο άστοχος παραλληλισμός της οικονομικής και της γλωσσικής επιβίωσης της Ελλάδας. Όπως έχουμε ξαναπεί, δεν υπάρχει θέμα γλωσσικής επιβίωσης, δεν διατρέχει κανέναν τέτοιο κίνδυνο η ελληνική γλώσσα. Στη δεύτερη και την τρίτη παράγραφο, με αφορμή την καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος, γίνεται λόγος για «τις επιπτώσεις της κατάργησης της ιστορικής τους ορθογραφίας» (ενν. των Ελληνικών). Εδώ υπονοείται ένας άτοπος ισχυρισμός, ότι με την κατάργηση του πολυτονικού καταργήθηκε και η ιστορική ορθογραφία, ότι δηλ. σε τελευταία ανάλυση πολυτονικό σύστημα και ιστορική ορθογραφία ταυτίζονται μεταξύ τους. Λίγη ενημέρωση για γλωσσικά θέματα δεν θα έβλαπτε. Στην επόμενη παράγραφο γίνεται παραπομπή στο εξής έργο: Ιωάννης Τσέγκος-Θαλής Παπαδάκης-Δήμητρα Βεκιάρη, «Η εκδίκηση των τόνων», Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2005. Θα επαναλάβω ότι ένας πανεπιστημιακός θα έπρεπε να είναι πιο ενημερωμένος. Στην εργασία του Ιωάννη Τσέγκου έχει ασκηθεί εύστοχη κριτική, την οποία καλό είναι να έχουμε υπόψη. Παραπέμπω στους σχετικούς συνδέσμους:

1) «Η εκδίκηση των τόνων!
Οι συνέπειες απο την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος»

2) ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ
«Η εκδίκηση των τόνων ή επιστημονικές ατονίες»

Στο υπόλοιπο κείμενο είναι προφανής η έλλειψη στήριξης σε επιστημονικά στοιχεία, η απουσία λογικής επιχειρηματολογίας και γενικά η συναισθηματική προσέγγιση του θέματος.

Advertisements