Το «Όχι» της φαντασίωσης

02/07/2015

ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ

«Ποιο είναι το πιο αγαπημένο παραμύθι του Έλληνα; Ότι είναι ο λαός που δίδαξε τον πολιτισμό σ’ ολόκληρο τον πλανήτη και γι’ αυτό ολόκληρος ο πλανήτης τού οφείλει. Ότι εδώ και πολλά χρόνια πάντα κάποιοι κακοί ξένοι μάς υποδούλωναν, μας κορόιδευαν, μας ενέπαιζαν κι εμείς –ο περιούσιος λαός πάντα– ήμασταν αδύναμοι να τους αποτινάξουμε. Βεβαίως, με την αρωγή των κάθε φορά λαϊκισμών –οπωσδήποτε από την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους– αποφεύγαμε ή αρνιόμασταν να δούμε τις πραγματικές συνθήκες κάθε φορά, τις δικές μας ευθύνες, το δικό μας μερίδιο στις κάθε φορά δύσκολες ή τραγικές ή καταστροφικές στιγμές της χώρας. Η κρίση των τελευταίων χρόνων έθρεψε τερατωδώς όλο αυτό το συναίσθημα. Οι πολίτες εμπιστεύτηκαν νέα πρόσωπα στο πολιτικό προσωπικό, εμπιστεύτηκαν τις υποσχέσεις που του έδιναν, στο πλαίσιο που χάιδευε απολύτως το αίσθημα του “ισχυρού”, του “μη εξαρτημένου”, του “περήφανου” και έδωσαν 36% στο κυβερνών κόμμα.

»Ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης ονομάζει τις τραγικές στιγμές του τόπου “εθνική τύφλωση”, και κάθε φορά “σε όλες τις εθνικές καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα στη νεότερη Ιστορία της, οι καταστροφείς είχαν την ίδια τακτική. Εθνικιστική δημαγωγία, πολιτική πόλωση, παρασιώπηση των συνεπειών, ασύστολα ψεύδη και συνωμοσιολογίες”. Σ’ αυτό το δημοψήφισμα, το “ναι” σημαίνει και άρνηση των μύθων. Το “όχι” σημαίνει συνέχιση της φαντασίωσης…»

Πηγή: Το «Όχι» της φαντασίωσης

Advertisements