«Τα ελληνικά ως κάτεργο»

21/02/2016

«Το εν λόγω λεξικό περιστασιακά αναφέρεται στην ετυμολογία, από τις λέξεις δε και τη σημασία τους λείπει η καταγραφή της ιστορικής τους ύπαρξης, αγνοείται δηλαδή το αποθεματικό κεφάλαιο της γλώσσας μας, η λογοτεχνία. Λογικόν. Διότι, πλην του κόπου που προϋποθέτει η αναζήτηση των γραπτών πηγών, ο λεξικογράφος θα ήταν αναγκασμένος να εντρυφήσει και στο περιβάλλον της καθαρευούσης, είδους που αντιμετωπίζεται ως παραβίαση του δημοκρατικού συντάγματος της εκπαίδευσης».

Ένας σχολιαστής του παλιότερου άρθρου «Ο πόλεμος εναντίον των Ελληνικών» του κυρίου Θεοδωρόπουλου επισημαίνει ότι στην τέταρτη έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη η συντομογραφία «λογοτ.» χρησιμοποιείται 400 φορές, ότι «μόνο από τους “μείζονες” Έλληνες ποιητές (ενδεικτικά: Σεφέρη, Ελύτη, Σολωμό, Καβάφη, Κάλβο, Καρυωτάκη, Παλαμά, Ρίτσο, Σικελιανό) υπάρχουν πάνω από 140 παραθέματα Λογοτεχνίας διάσπαρτα σε όλο το Λεξικό» και ότι «υπάρχουν πάρα πολλά από άλλους ποιητές, πεζογράφους, δοκιμιογράφους, Έλληνες λογίους, ξένους συγγραφείς και δημοτικά τραγούδια».

Ωστόσο, ο κύριος Θεοδωρόπουλος ισχυρίζεται ότι στο συγκεκριμένο λεξικό «αγνοείται η λογοτεχνία». Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι ότι ο αρθρογράφος δεν διαβάζει τα ηλεκτρονικά σχόλια.

Μάλλον όμως δεν έχει διαβάσει ούτε το λεξικό Μπαμπινιώτη. Αλλιώς, δεν θα έγραφε ότι «το εν λόγω λεξικό περιστασιακά αναφέρεται στην ετυμολογία». Και να σκεφτεί κανείς ότι το συγκεκριμένο λεξικό έχει κατηγορηθεί γιατί σε αρκετά λήμματα το ετυμολογικό πεδίο είναι πιο εκτενές από το ερμήνευμα.

Το γεγονός δε ότι ο εν λόγω καθηγητής παρουσιάζεται σαν κάποιος που δεν διάκειται και τόσο φιλικά προς την καθαρεύουσα ας το αφήσω ασχολίαστο…

Δεν έχω πάψει να μένω άναυδος με τον δημόσιο λόγο για τη γλώσσα.

Advertisements